Column: Van Paw Patrol naar de praktijk

Als je aan een kind vraagt wat het later wil worden, dan is het antwoord een beetje afhankelijk van de leeftijd. In de leeftijd 4 tot 7 zou het antwoord zomaar kunnen zijn dat ze Chase, Marshall of Skye willen zijn. Voor degenen die zich nu afvragen wie dat zijn: het zijn karakters uit de enorm populaire tekenfilm Paw Patrol. In elke aflevering worden de honden, die allemaal gespecialiseerd zijn in bepaalde taken, aangestuurd door een 10-jarige whizzkid. De avonturen die ze meemaken, gaan vaak over vakmanschap, samenwerken en moed. Ik moest eraan denken toen ik bij de oefenavond van de brandweer was.

Drie ploegen waren bezig met verschillende oefeningen. Eén ploeg was buiten en kreeg al rijdende de opdracht om naar een plaats toe te gaan. Het ging om een auto te water. Zo echt als mogelijk was, werd de opdracht volgens een meldkamerprotocol overgebracht. De chauffeur en bevelvoerder vroegen de eerste gegevens op en maakten een inschatting van de situatie. Vervolgens werden de rollen verdeeld en konden teamleden vragen stellen. Juist die vragen en open houding zorgden ervoor dat belangrijke informatie en kennis gedeeld werden. Na afloop werd er besproken wat goed ging en wat beter had gekund. Vooral dat laatste vond ik geruststellend. De lat wordt namelijk hoog gelegd.

Terug in de kazerne was een andere ploeg bezig met oefeningen in levensreddende handelingen. Reanimaties komen op alle leeftijden voor. Ook bij baby’s, dat weet je. Maar nu de oefening gedaan werd met babypoppen kwam dat toch wel even binnen bij me. Vooral omdat het vaak lukt, maar soms ook niet. De derde ploeg was bezig met een heel ander onderwerp: een spoorongeluk. Waar houd je rekening mee, hoe weet je dat je zelf veilig bent en hulp kunt verlenen? Aan de hand van informatie over waargebeurde ongevallen en aanbevelingen van de Onderzoeksraad voor Veiligheid werden nieuwe inzichten opgedaan en oude vaardigheden aangescherpt.

Na afloop aan de bar was het tijd om een van de brandweerlieden te eren. Mark Groeneveld zat 20 jaar bij de brandweer. Mooi was ook dat er drie nieuwe leden waren, waarvan er inmiddels al een door de keuring was gekomen. Om op sterkte te blijven, zijn er ieder jaar tussen de 3 en 5 nieuwe mensen nodig. Paw Patrol doet vast iets voor het enthousiasme bij de toekomstige generaties. Dat neemt niet weg dat we nu ook enthousiaste vrouwen en mannen nodig hebben. Heeft u een sluimerende ambitie of kent u iemand die dat heeft? Informeer dan of het iets voor u of die ander is.

We mogen trots zijn op ons brandweerkorps! Fijn dat deze mensen er zijn en hun vaardigheden blijven verbeteren om ons te kunnen helpen! Een taak die ze vrijwillig op zich nemen en waarvoor we hen dank verschuldigd zijn.

Jasper Nieuwenhuizen, burgemeester

j.nieuwenhuizen@lisse.nl